Purwaka

Kamis, 11 Oktober 2012

LAGU NASIONAL

Tanah Airku
Ibu Sud 
Sang Merah Putih

Tanah airku tidak kulupakan
Kan terkenang selama hidupku
Biarpun saya pergi jauh
Tidak kan hilang dari kalbu
Tanah ku yang kucintai
Engkau kuhargai
Walaupun banyak negri kujalani
Yang masyhur permai dikata orang
Tetapi kampung dan rumahku
Di sanalah kurasa senang
Tanahku tak kulupakan
Engkau kubanggakan

Waosan Salajengipun »»  

Kamis, 20 September 2012

AJIBARANG

MULA BUKANE AJIBARANG

Pakis haji
Pakis Haji
Kacarita ing nagara Galuh Pakuan pinuju nampa pacoban abot. Mangsa ketiga suwe,kawulane rekasa,akeh lelara lan akeh brandal. Durung ana punggawa kang bisa ngentasi prakara iku, Arya Mundhing wilis kang dadi Adipati Galuh Pakuan kudu ngleksanani panyuwune garwane kang lagi mbobot kepengin ndahar daging kidang kang sikile putih. Kanthi nitih kuda Dawuk Ruyung Sang Adipati mbeburu kidang minangka rasa tresnane marang ingkang garwa.
Anggone beburu tekan ing grumbul Gunung Mruyung kang sejatine iku grumbule para brandhal kang biasa gawe rerusuh ing kadipaten. Adipati Mundhing Wilis kinepung para brandhal kang dipandhegani dening Abulawang. Kapeksa Sang Adipati masrahake barang-barang kang digawa kalebu kuda titihane. Mula Sang Adipati kondur menyang Kadipeten Galuh Pakuan tanpa kasil.
Tekan Kadipaten Sang Adipati gumbira ing manah awit putra kang diunggu-tunggu wis lair kakung. Saya gembirane  nalika priksa menawa jabang bayi ana tanda ireng ing lengen kiwane kang minangka “ Toh Wisnu” tegese bayi iku tembe bakal dadi priyagung kang berbudi bawa leksana.
Durung suwe anggone gumbira, malem kepapat saka laire bayi, dumadakan Kadipaten dijarah-rayah dening brandhal saka Gunung Mruyung. Kabeh barang kang ana Kadipaten digawa kabeh kalebu putrane Adipati Mundhing Wilis kang isih bayi. Sawise njarah para brandhal banjur ngobong Kadipaten. Tujune Sang Adipati lan Gusti Putri bisa dislametake dening Ki Juru Taman. Sabanjure Sang Adipati lan Gusti Putri nedya nggoleki putrane kanthi nyamur laku dadi wong tani aran Ki Sandi
Brandhal Abulawang rumangsa bungah entuk bayi awit pancen dheweke durung duwe anak.Mula bayi iku dirumat kanthi becik kaya dene anake dhewek lan diwenehi jeneng Jaka Mruyung. Suwening-suwe Jaka Mruyung wis diwasa, rupane bagus,luhur bebudene ora kaya bapa angkate.
Jaka Mruyung ora sarujuk karo tindak-tanduke wong tua angkate,mula banjur ninggalake omahe kanthi numpak kuda Dhawuh Ruyung. Tindake Jaka Mruyung tekan ing wewengkon Dayeuluhur. Ing kono ketemu Ki Mranggi,awit tilas prajurit Majapahit kang pakaryane dadi mranggi utawa tukang gawe wadah keris. Jaka Mruyung akeh nampa wulangan saka Ki Mranggi kayata maca,nulis,carane gawe keris lan olah kaprajuritan. Sawise nem taun melu Ki Mranggi, Jaka Mruyung kaya nampa wangsit supaya nerusake laku mangetan menyang wana Pakis Aji. Jkak Mruyung pamit marang Ki Mranggi lan pesen supaya papan panggonane diparingo jeneng Dhukuh Panulisan.
Tindake Jaka Mruyung wis tekan tapel wates Kadipaten Kutanegara, ana kana Jka Mruyung ngaso, lan papan iku diarani Gumelar amarga panggonane katon iji royo-royo kaya babud permadani kang gumelar. Dheweke ketemu pemuda kanga ran Tlangkas saka dhukuh Cilangkap, lan entuk pituduh dununge alas Pakis Aji.
Sawetara iku Ki Sandi kang lagi nggoleki putrane wis tekan Dhukuh Panulisan daleme Ki Mranggi. Ki Mranggi nyritakake Jaka Mruyung kang nembe sinau ing omahe lan cirri-cirine padha kaya putrane Ki Sandi. Ki Sandi rda lega awit wis ana pangarep-arep yen putrane bakal ketemu. Nanging Jka Mruyung saiki lagi njujug ana ing Gunung Pakis Aji. Ki Sandi lan garwane age-age pamit ninggalake dhukuh Panulisan. Tekan Dhukuh Cilangkap ketemu karo wong tuane Tlangkas kang menehi katerangan menawa Jaka Mruyung wis tekan alas Pakis Aji. Ki Sandi nerusake laku nyabrang kali kang banjur diarani Kali Racak. Ing pinggiring gunung priksa ana wit kang wohe akeh, sawise nyuwun priksa marang wong kang lagi liwat pranyata jenenge papan kono Gondhangamis.
Kacarita tindake Jaka Mruyung nasak pinggiring wana terus mangetan, ngliwati papan kang akeh manuk Jalake. Mula papan kuwe dijenengi Pejalakan. Jaka Mruyung terus lakune tekan Kali Datar. Ing penggokan kali sisih kulon weruh kedhung kang ing sandhuwure akeh manuk serwiti.Mula papan iku dijenengi Kedhung Serwiti.Sawise ngubengi alas Pkais Aji, Jaka Mruyung mikirake kepriye carane mbabad alas. Priksa ana wong-wong kang lagi gawe tambak mula banjur nyuwun tulung bareng-bareng mbabad alas. Ing tembe papan kono banjur diarani Tambakan.
Ing tengahing alas an aula gedhe kang banjur dipateni lan diobong, nanging urube geni saya gedhe satemah alas Pakis Aji kabesmen. Sarehning Alas Pakis Ajiwewengkon Kadipaten Kutaranga mula Jaka Mruyung kadukan dening Adipati Nglangak lan nampa paukuman. Salawase nampa paukuman Jaka Mruyung  tindak-tanduke becik, mula ora suwe banjur diowali lan antuk kalodangan melu sayembara. Jaka Mruyung kasil ngalahake mungsuh-mungsuhe, mula banjur kawisuda dadi senapati utama kadipaten Kutanegara lan didhaupake karo putrine Sang Adipati kang angka loro yaiku Dewi Pandanayu.
Kabar dhaupe Jaka Mruyung karo Dewi Pandanayu sumebar nganti kapireng Tlangkas lan wong tuane. Ki Sandi uga mangerteni,banjur mbukak wadine yen sejatine dheweke iku Adipati Mundhing Wilis saka Galuh Pakuan.Tlangkas lan wong tuane age-age menyang Kadipatennemoni Jaka Mruyung lan nyritakake sapa sejatine wong tuane. Jaka Mruyung kaget lang nangis sawise krungu critane Tlangkas, satemah nggetuni lelakon uripe.
Sang Adipati Nglangak gumbira penggalihe barng midhanget ature Tlangkas yen mantune iku sawijining pangeran. Mula Adipati Mundhing Wilis lan garwane banjur dipethuk kinen mlebu Kadipaten Kutanegara.Ngepasi pahargyan temanten dumadakan ana kabar kang gawe gegering pahargyan yaiku ilange Dewi Pandansari putra pambayune Adipati Nglangak. Mbok menawa Dewi Pandansari lingsem penggalihe yen dilangkahi dening adhine. Sawise digoleki jebul lagi tapa kungkum ing kali, mula ora gumun yen akeh wong lanang kang padha ndeleng. Mula papan kuwi banjur diarani kali Luwih Laki utawa kali Wilaki. Wusana dikabarake Dewi Pandansari seda ing kali kuwi lan disareake ana ing sawah. Pasarean kondhang kanti aran Pasarean Pandansari.
Adipati Nglangak yuswane saya sepuh, mula banjur masrahake kalungguhane marang Jaka Mruyung kinen madeg Adipati ing Kutanegara. Nanging sawise dadi Adipati Jaka Mruyung ora krasan, dheweke pindhah menyang alas Pakis Aji kang wis dibabadi didadekake punjering pemerintahan. Kadipeten nuli dijenengi Ajibarang.
Waosan Salajengipun »»  

Minggu, 02 September 2012

CRITA PEWAYANGAN

kumbakarna
Kumbakarna
Kumbakarna Gugur
Gunawan Wibisana adhine Dasamuka kang wuragil atur pamrayoga marang Dasamuka supaya Dewi Shinta iku dibalekake marang Rama. Amarga yen ora dibalekake mesthi bakal dadi perang gedhe. Dasamuka mesthi kalahe, ngelingi Rama iku titisane Wisnu. Pamrayoga iku ditampa kleru, Wibisana diunek-unekake entek amek kurang golek.
“Wibisana Rembugmu nyreweteh kaya bethet sewu, bayi wingi sore ngandhani wong tuwa! Ten kowe wedi karo Rama minggata dadi kesete Rama” kandhane Dasamuka mangkono karo tangane kumlawe ngepruk sirahe Wibisana karo kecohan. Wibisana semaput, sirahe akutah getih. Rahwana dhawuh marang prajurite supaya ngguwang Wibisana menyang alas. Mula barang eling Wibisana suwita marang Rama.
Ing pasewakan candhake kang sowan Kumbakarna. Buta gedhe adhine Dasamuka. Buta gedhe adhine Dasamuka sing nomer loro. Ature Kumbakarna, “Kakang Prabu elinga ya kakang, sinuwun Bathara Rama iku titisane bathara Wisnu, dewa kang kagungan panguwasa jagad, mbrastha angkara murka. Ora-orane yen kakang menang mungsuh sinuwun Ramawijaya.
Krungu ature Kumbakarna mau Dasamuka muntab, tembunge “Kumbakarna kowe buta elek, rupamu kaya barongan, tadhahmu kintalan, yen kowe ora gelem nuduhake darmabektimu marang aku, luwih becik minggata aja nyepet-nyepeti mataku”.
“Kakang Dasamuka yen kakang ora kersa dhahar aturku, ora dadi apa. Kakang aku emoh campur perkara iki, abot entheng sangganen dhewe. Aku arep bali menyang kasatriyan Pangleburgangsa, arep madhang lan tapa turu, aja ana sing ngganggu gawe!. Mangkono tembunge kumbakarna.
Sapungkure Kumbakarna kadadeyan perang gedhe. Rama sabalane kang wujud kethek, mungsuh Dasamuka sabalane kang awujud raseksa. Senapati Ngalengka Bukbis, Trisirah, Sarpakenaka lan Kumba Suwani. Senapati iku mbaka siji mati, awit pangapesane dkandhakake Wibisana marang senapati Swelagiri.
Kanthi rasa isin lan wedi, Dasamuka kapeksa utusan indrajit putrane supaya nggugah pamane. Barang wis tangi saka anggone turu, Kumbakarna dituduhi Indrajit rusaking kasatriyan Pangleburgangsa, saka pakartine balane prabu Rama. Ing kene Kumbakarna kapeksa dadi senapati maju perang ora mbelani dasamuka, nanging mbelani bumi kelahirane kang dirusak bala wanara.
Sadurunge maju perang, Kumbakarna adus karmas lan nganggo sandhangan sarwa putih. Dheweke ngerti yen bakal mati mungsuhRamawijaya. Kumbakarna ngamuk mateni kethek pirang-pirang ewu. Nanging sabanjure Kumbakarna gugur kena panahe Lesmana. Kumbakarna iku pangapesane ana ing lengen kiwa, mula bareng kena panahkasektene musna. Saka lelabuhane kumbakarna ing perang Ngalengka kena kanggo patuladhan, “embuh elek embuh ala tanah wutah getihku kudu tak belani nganti tetesing getih kang pungkasan.
Waosan Salajengipun »»  

Selasa, 28 Agustus 2012

MULA BUKANE JENENG BATURRADEN


BATURRADEN
Ing wewengkon arah ngulon saka Baturraden, atusan ewu kepungkur ana kadipaten jenenge Kutaliman, saiki jenenge desa ing wilayah kecamatan Kedungbanteng, adohe udakara 10 kilometer mangulon saka Baturaden.
Kadipaten Kutaliman diprentah dening sang Adipati kang nduweni kasenengan ngingu gajah lan jaran. Mulane kadipaten dijenengi Kutaliman, asale saka tembung kutha tegese kota, liman tegese gajah. Sang adipati migunakakekewan gajah lan kewan jaran minangka titihan kanggo tindak ing wewengkon kadipaten Kutaliman rikala semana.
Sang Adipati kagungan abdi kinasih kang pakaryane ngopeni jaran titihane sang Adipati jenenge Jaka Gamel, dijenengi Jaka Gamel iku sebab saben dinane ngopeni jaran. Jaka Gamel iku nom-noman kang bagus rupane dedeg piadege pideksa, lan sregep nindakake pakaryan mulane tansah dieman dening sang Adipati.
Adipati Kutaliman uga kagungan putra-putri kang sulistya ing rupa arane Dewi Nawangsih. Dewi Nawangsih suwening suwe duwe sesambungan tresna karo Jaka Gamel wusanane sang putrid nganti anggarbeni utawa mbobot. Sang Adipati priksa sesambungan katresnane Dewi Nawangsih karo Jaka Gamel kang nganti ngandhut mau dadi lingsem. Sang Adipati banjur duka lan nundhung lunga saka Kadipaten Kutaliman.
Dewi Nawangsih lan Jaka Gamel sawise katundhung sakloron mlaku tumuju arah mangetan yaiku ing sisih kidul ereng-ereng gunung Slamet, saparan-paran tindake sakloron nandhang sedhih, nlangsa lan nganti kesel salirane, mula Dewi Nawangsih nganti ora kuwat maneh rikala nyebrang kali, mulane kanggo pepenget kali iku diarani kali kasur.
Maju dina kandhutane Dewi Nawangsih tambah gedhe mula banjur manggon utawa mapan ana ing sawijining desa. Ing desa iku Dewi Nawangsih nglairake jabang bayi mijil kakung, mula papan panggonan mau dijenengi kaliputra. Sawise nglairake Dewi Nawangsih saya tresna marang putra lan bojone nanging amarga Dewi Nawangsih minangka putra adipati sing kulina urip kepenak lan sarwa ana bareng urip saiki kalunta-lunta nandhang sangsara saanak bojone, banjur nduweni panggalih kang sanesthine ora ditindakake.
Ing sawijining wengi nalika anak bojone turu kepati, Dewi Nawangsih pamitan karo ngekep putrane kanthi kebak rasa tresna sarta ngaras astane Jaka Gamel kanthi irih ngendika “Apuranen ya kakang aku ora sanggup urip sengsara kaya saiki, aku titip anakku marang panjenengan ya kang”. SAwise pamitan Dewi Nawangsih ninggalake garwa lan putrane.
Papan panggonan kanggo uripe Jaka Gamel karo Dewi Nawangsih mau dijenengi Baturraden. Tembung Baturraden saka tembung Batur lan Raden, Batur tegese abdi, Raden tegse keturunan ningrat. Panulise kang bener Baturraden manut ing crita legenda.



Waosan Salajengipun »»  

Senin, 27 Agustus 2012

KESENIAN BEGALAN

               Kesenian begalan merupakan bagian dari upacara adat pernikahan daerah Banyumas. Kesenian ini dianggap sebagai tolak bala. Kesenian begalan  dilaksanakan apabila pasangan pengantin terdiri dari anak bungsu dan sulung. Kata begalan sendiri terdiri dari kata begal 'perampok' dan akhiran '-an'. Kesenian begalan dapat diartikan sebagai perampokan ditengah jalan. Adegan dalam kesenian begalan menggambarkan seseorang yang sedang membawa barang-barang perabot rumah tanggga (kebutuhan hidup) yang dirampas oleh perampok.
A.    Sejarah Begalan
            Sejarah pertunjukan kesenian begalan memilika banyak versi, namun yang akan saya paparkan adalah terkait dengan peristiwa ngundhuh mantu-nya Adipati Banyumas. Versi ini mengatakan bahwa begalan mulai ada sejak peristiwa Adipati Banyumas ngundhuh mantu Dewi Sukesi Putri Adipati Wirasaba. Setelah melangsungkan pernikahan kedua mempelaipun kembali ke Banyumas dikawal para sentana Kadipaten. Rombongan pengantin menempuh perjalanan dari Wirasaba ke Banyumas dengan berjalan kaki. Kondisi jalan pada saat itu masih sangat sulit. Perjalanan memakan waktu yang cukup lama. Sampailah mereka di daerah Pelumutan, mereka menyebrang sungai serayu di daerah Tambangan sampailah di desa Jurangmangu. Ketika rombongan sedang berjalan tiba-iba disergap oleh begal 'perampok'. Terjadilah pertempuran antara sentana Kadipaten dengan para begal tersebut. Komplotan begal akhirnya dapat dikalahkan. Perjalananpun mereka lanjutkan kembali.
            Matahari sudah mulai terbenam mereka memutuskan untuk bermalam disuatu tempat. Sambil melepas lelah mereka sangat suka melihat cahaya lampu di arah selatan yang sangat indah bagaikan kunang-kunang di sawah. Tempat istirahat mereka ini kemudian menjadi dusun Sokawera (suka 'senang', wera 'pemandangn'). Pagi harinya mereka terus menuju ke arah barat, sampai di perbatasan kota Banyumas para rombongan keder 'bingung arah'. Cukup lama mereka berputar-putar di tempat itu bahkan mereka terpaksa harus bermalam daripada tersesat. Untuk mengingat kejadi tersebut tempat ini kemudian menjadi dusun Kedunguter. Perjalananpun dilanjutkan, setelah sampai di Kadipaten para sesepuh berpesan kepada masyarakat agar setiap menikahkan putra sulung atau bungsu hendaknya mengadakan kesenian begalan. Demikianlah adat begalan terjadi secara turun temurun sampai sekarang.
B.     Paraga Begalan
Tarian Begalan dibawakan oleh dua pemain pria yang dilakukan berpasangan. Seorang bertindak sebagai pembawa barang-barang (peralatan dapur) dan seorang bertindak sebagai  begal 'prampok'. Begalan ini membawakan dialog dengan gaya jenaka yang isinya berupa petuah-petuah penting bagi kedua mempelai atau penonton pertunjukan begalan tersebut.
 Nama tokoh dalam  setiap grup begalan dapat berbeda-beda. Mereka dapat menciptakan nama pemain sendiri sesuai selera, terdapat beberap nama tokoh yang sering dipakai dalam pertunjukan begalan yaitu Surantani, Sabdaguna, Guna (sebagai korban dalam perampokan) dan Surandenta, Rekadaya, Karya (sebagai perampok). Nama tersebut memiliki maksud seperti Sabdaguna yaitu semua yang diucapka mengandung nasehat yang berguna. Rekadaya berarti usaha/upaya. Karya berarti kerja sedangkan Guna adalah berguna.
C.    Ubarampe Begalan
 Materi atau peralatan yang dibutuhkan dalam pementasan Begalan ini antara lain adalah:
1.       Perkakas begalan.
Perkakas yang dipergunakan dalam kesenian begalan mengandung unsur simbolik. Simbol merupakan unit atau bagian terkecil dalam ritual yang mengandung makna dari tingkahlaku ritual yang bersifat khusus. Berikut beberapa perkakas begalan beserta simbolnya:
a.       Pikulan (mbatan/wangkring)
Pikulan atau mbatan merupakan alat pengangkat brenong kepang bagi peraga Surantani (Pihak yang dibegal). Alat ini terbuat dari bambu. Pikulan melambangkan bahwa seorang laki-laki atau perempuan yang akan menikah harus dipertimbangkan dahulu bibit, bebet, dan bobotnya sehingga tidak menyesal dikemudian hari. Selain itu pikulan juga berarti bahwa nanti jika seseorang telah menikah, hendaknya segala suka dan duka dirasakan dan dipikul secara bersama-sama agar semuanya terasa lebih ringan.
b.      Wlira (Pedang Wlira)
Alat yang digunakan untuk memukul salah satu alat-alat dalam brenong kepang. Wlira terbut dari kayu panjangnya kurang lebih 1m, tebal 2cm, lebar 4cm. Pembawa alat ini adalah dari pihak pembegal atau Surandenta. Surandenta dan pedang wlira menggambarkan seorang laki-laki yang bertanggung jawab berani menghadapi sesuatu yang menyangkut keselamatan keluarga.

c.        Brenong kepang
Brenong kepang yaitu paralatan yang di bawa oleh Surantani utusan dari pihak pria yang berupa alat-alat dapur, seperti:
·         Ian yaitu anyaman bambu panjangnya kurang lebih 1m berbentuk bujur sangkar. Merupakan alat untuk angi nasi. Melambangkan bumu tempat kita berpijak.
·         Ilir yaitu anyaman bambu panjang dan lebarnya 35cm dan diberi tangkai sebagai alat untuk pegangan.  Melambangkan seseorang yang sudah berkeluarga agar dapat membedakan mana perbuatan yang baik dan mana yang buruk.
·         Cething yaitu alat yang digunakan sebagai tempat nasi, terbuat dari anyaman bambu. Maksudnya adalah manusia hidup di bumi dan di tengah masyarakat tidak boleh sekehendak sendiri tanpa menghiraukan lingkungan dan sesame hidup.
·         Kukusan yaitu Alat penanak nasi yang dibuat dari anyaman bambu, berbentuk kerucut. Alat ini melembangkan bahw aseorang yang sudah berani hidup berrumah tangga harus berani berjuang untuk memenuhi kebutuhanhidupnya walaupun harus merasakan sesuatu yang kurang menyenangkan atau kurang diharapkan.
·         Centhong yaitu Alat yang terbuat dari kayu atau tempurung kelap, berfungsi untuk mengambil nasi. Maksudnya seseorang yang sudah berrumah tangga harus mau mengoreksi diri (introspeksi diri)sehingga jika ada perselisihan antara kedua belah pihak dapat segera diselesaikan. Selalu mengadakan musyawarah untuk mencapai mufakat sehingga terwujud keluarga yang sejahtera bagahia lahir dan batin.
·         Irus yaitu Alat yang terbuat dari kayu atau tempurung kelapa, berfungsi untuk mengambil atau mengaduk sayur. Maksudnya adalah seseorang yang sudah berumah tangga janganlah senang mengambil orang lain atau tergiur dengan pria/wanita lain karena akan menyebabkan keretakkan dala rumah tangga.
·         Siwur  yaitu alat yang terbuat dari tempurung kelapa yang diberi sedikit lubang pada bagian tengah dan kemudian diberi tangkai dari bambu atau kayu, berfumgsi untuk mengambil air. Siwur merupakan  kerata basa  'akronim' dari kata asihe aja di awur-awur  artinya orang yang sudah berrumah tangga harus dapat mengekang hawa napsu jangan suka menabur benih kasih saying kepada wanita/pria lain. Sehingga tidak menimnulkan goncangan rumah tangga agar bahtera rumah tangganya dapat selamat.

2.      Busana
Kostum dalam pementasan seni begalan  sangat sederhana dan tidak terlalu menuntut pada bahan-bahan yang mahal, warna-warna yang gemerlap ataupun model yang aneka ragam. Mereka cukup menggunakan pakaian adat Jawa. Pakaian yang biasanya dikenakan para pemain begalan antara lain adalah: Baju koko hitam, Stagen dan sabuk, Celana komprang hitam, Kain jarik atau sarung,  Sampur, Iket wulung hitam. Cara memakai kostumnya partama-pertama celana dan baju lalu kain jarik yang diberi stagen dan ikat pinggang. Jika tidak ada kain jarik dapat menggunakan kain sarung. Sampur dikalungkan kepada leher. Kemudian iket di ikatkan pada kepala.
3.      Musik/ Iringan
 Pentas kesenian begelan menggunakan musik dan iringan. Gendhing-gendhing Jawa yang biasanya digunakan untuk mengiringi pementasan ini antara lain adalah: Ricik-ricik Banyumasan, Gunung Sari Kalibagoran, Renggong kulon, Pisang balik, dan Eling-eling Banyumasan.

Baca Juga:
Waosan Salajengipun »»  

PUISI

Surat Untuk Ibu


dalam perjuangan
saat asaku lelah tumbang dan goyah
dimana semangatku mulai patah
terhempas oleh krikil-krikil yang mulai koyah

kau tampak tegar
membimbingku dengan tabah
membangkitkanku yang galau arah

ibu
saat kusandarkan diriku di bahumu
Damai…
Belaimu teduh
Lembut penuh kasih

ibu
Ketika ku tatap wajahmu
Aku tahu, tergendong beban dibahumu
Namun, tak kau tampakkan itu

Ibu…
Engkau adalah semangatku
rangkulanmu menjadi penyangga harapanku

ibu
ini citaku
semoga esok aku dapat memberi senyum dihatimu

trimakasih ibu
caramu terlalu indah dalam membesarkanku


To: IBUKU
SELAMAT HARI IBU
22 Desember 2011
Waosan Salajengipun »»  

Apa Ya?

'Berkaca Pd Diri'
Siapa saya? Siapadiri anda, dan Siapakah diri kita yang sebenarnya? Diri anda yang sesungguhnya adalah ketika anda sedang sendiri dan tidak ada orang lain yang melihat apa yang sedang anda kerjakan. Saat tidak ada yang memperhatikan, sesungguhnya itulah diri anda, karena dalam kesendirian setiap tindakan yang anda lakukan hanya didorong oleh ego dan keinginan anda sendiri. Pada saat itu anda tidak dalam posisi menyenangkan orang lain dan anda juga tidak dalam posisi memamerkan sesuatu pada orang lain.
Waosan Salajengipun »»